Joep’s beslommeringen: Vriendenweekend

Afgelopen weekend was het weer eens zover en mocht het baasje samen met zijn vrienden een weekend ergens de beest uit gaan hangen. Een begrip dat mijn vrienden en ik overigens niet weten te waarderen, omdat dit bij de mensen wordt geassocieerd met bacchanale uitspattingen en liederlijk gedrag. Ieder jaar weer zoeken zij een gelegenheid waar zij zich op ongepaste wijze kunnen gedragen en wellicht hun overtollige mannelijke hormonen kunnen kwijtraken, dat laatste overigens alleen in hun gedachten.

Dit jaar stonden de Oktoberfeesten in Munchen op het programma. Grote pullen bier en dames in dirndels met diepe decolletés, die een duidelijke impressie van de Beierse Alpen geven, vormen hierbij de hoofdmoot.

Voor de vorm en de gemoedsrust van het thuisfront werd er ook nog even cultuur gesnoven, maar dat heeft zich uiteindelijk beperkt tot een stadswandeling waarbij de alcoholdampen van de voorgaande avond moesten worden weggewerkt en het opnoemen van zoveel mogelijk biermerken. Tijdens de wandeling kwamen zij nog in een wijk wat vermoedelijk een open gezondheidscentrum was, want daar zaten allemaal schaars geklede dames onder een rode lamp, die waarschijnlijk last hadden van hun spieren, maar dat is niet zo verwonderlijk als je de hele dag halfnaakt voor een tochtig open raam zit.

De tweede avond vloeide het bier weer rijkelijk en al snel werd er contact gelegd met enkele plaatselijke schonen, die naarmate de avond vorderde, steeds schoner werden. Daar stonden de heren dan in hun lederhose, enigszins wankel op de stramme benen met een gevoel alsof zij nog achttien zijn en het idee dat zij bij de dames nog wel in trek zijn. Af en toe werd er een krampachtig poging gedaan om de voeten van de vloer te krijgen, maar behalve dat het gemorste bier parten speelde, begon ook het oude lijf tegen te sputteren.

De gelegde contacten hadden het inmiddels ook al laten afweten en toen een pul bier nog hun enige metgezel was, kwam langzaam de vraag op wat zij in godsnaam daar aan het doen waren. Stilletjes afgedropen om toch maar op een redelijke tijd op bed te liggen, met het besef dat zij hun beste tijd toch wel hebben gehad. Volgend jaar misschien toch maar een museumbezoek met stadswandeling in Groningen.

Facebooktwittergoogle_plus

Joep
Over de schrijver
Boxer Joep kijkt met een kritische blik naar de mensenwereld om zich heen. Hij is politiek geïnteresseerd en volgt de Montferlandse partijen op de voet. Joep reist echter ook graag en gaat regelmatig met zijn baasje op pad. Zijn belevenissen zet hij vervolgens met een scherpe pen op papier. Onder de titel ‘Joep’s beslommeringen’ schrijft Joep voor Stem van Montferland wekelijks een column of reportage over het wel en wee in deze gemeente.