Joep’s beslommeringen: Mannen

Vroeger, maar dan praat ik wel over heel veel vroeger, waren er nog echte mannen. Kerels, een brok graniet. Een beetje jagen. Af en toe oorlog voeren met naburige stammen. Zorgen dat er vlees op tafel komt en het vrouwtje beschermen. Later, toen deze ruige kerels hun knuppel en speer hadden verruild voor spade en schoffel, bleven de mannelijke principes overeind en hadden zij nog steeds die brede schouders waarachter vrouwlief zich veilig voelde.

Toen de tijd kwam dat het honneponnetje steeds meer voor zichzelf kon zorgen, verdween langzaam de heldhaftige man uit het straatbeeld. Heel even is er nog de tijd geweest dat de man, door galant te zijn, toch nog zijn mannelijkheid kon tonen, maar ook daar is anno 2016 weinig van overgebleven. De moderne vrouw staat haar mannetje en ziet haar partner liever kwetsbaar, want dat bevestigt haar status van zelfstandigheid. De oermens van weleer is verworden tot een slap aftreksel van iets wat ooit een rots in de branding was.

Maar gelukkig zijn er nog uitzonderingen en is er een militaire eenheid waar van jongens nog echte mannen worden gemaakt. Mannen van stavast, stoere gespierde kerels die voorop gaan in de strijd. Die in staat zijn om met een zakmes tussen de tanden het land te verdedigen en daarmee er voor zorgen dat de dames zich veilig voelen. Neen, bij het korps mariniers doen ze geen afbreuk aan de mannelijke principes van weleer. Tenminste als het aan de korpsleiding ligt.

Maar minister Hennis-Plasschaert heeft andere plannen en wil nu ook dit laatste mannelijke bolwerk slopen door toe te staan dat er vrouwen tot dit elitekorps toetreden. Hoelang gaat het dan nog duren voordat onze doorgewinterde ijzervreters straks in een roze tutu in de loopgraven liggen, huilend dat ze mammie missen. Als straks de vijand voor de deur staat vragen de mannen, of iets wat ooit nog op een man geleken heeft, of de vijand nog even wil wachten want hun breiwerkje is nog niet af. Is het nu echt nodig dat die paar kerels die er nu nog zijn, hun laatste restje mannelijkheid moeten opgeven voor de doorgeslagen emancipatie van Jeanine?

‘Wanneer een leeuw getemd is, blijft er slechts een kater over.’Facebooktwittergoogle_plus

Joep
Over de schrijver
Boxer Joep kijkt met een kritische blik naar de mensenwereld om zich heen. Hij is politiek geïnteresseerd en volgt de Montferlandse partijen op de voet. Joep reist echter ook graag en gaat regelmatig met zijn baasje op pad. Zijn belevenissen zet hij vervolgens met een scherpe pen op papier. Onder de titel ‘Joep’s beslommeringen’ schrijft Joep voor Stem van Montferland wekelijks een column of reportage over het wel en wee in deze gemeente.